Wypełniacz ma zatrzymać produkt w odpowiednim miejscu i ograniczyć skutki uderzeń podczas transportu. Nie każdy materiał realizuje jednak oba zadania. Poduszki powietrzne, papier, pianka i sypkie wypełnienie różnią się ochroną, objętością magazynową, szybkością pakowania oraz wpływem na rozmiar przesyłki.
Jaki wypełniacz do paczek wybrać?
Podstawowym zadaniem wypełniacza jest ograniczenie pustej przestrzeni i ruchu produktu w kartonie. Materiał może służyć do blokowania, podpierania, amortyzowania albo owijania, ale jeden rodzaj nie zawsze nadaje się do wszystkich tych zastosowań.
Papier dobrze dopasowuje się do nieregularnych przestrzeni i może tworzyć zwarte podparcie. Poduszki powietrzne szybko wypełniają duże puste miejsca przy niewielkiej masie. Sypkie wypełniacze otaczają produkty o skomplikowanych kształtach, natomiast pianki i profile zapewniają bardziej precyzyjną ochronę.
Najpierw trzeba ustalić, czy produkt wymaga jedynie unieruchomienia, czy także ochrony przed upadkiem i uderzeniem. Lekka poduszka powietrzna może wypełnić karton, ale nie musi wystarczyć pod ciężkim metalowym elementem.
Papier, powietrze czy pianka?
Papier jest uniwersalny i łatwy do formowania. Zgnieciony w odpowiedni sposób może blokować cięższe produkty, lecz zbyt luźno włożone arkusze szybko się spłaszczą. Przy dużej skali warto rozważyć urządzenie dozujące i formujące papier.
Poduszki powietrzne są lekkie i przed napełnieniem zajmują mało miejsca. Do ich produkcji na stanowisku pakowania potrzebna jest jednak maszyna oraz odpowiednia folia. Uszkodzenie jednej komory może zmniejszyć ochronę, dlatego poduszki nie powinny stykać się z ostrymi krawędziami.
Sypkie wypełnienie dobrze dociera do małych szczelin, ale może rozsypywać się na stanowisku i utrudniać klientowi rozpakowanie paczki. Przed zakupem należy sprawdzić materiał, sposób zagospodarowania i zachowanie pod naciskiem.
Pianka oraz indywidualnie wycinane wkładki sprawdzają się przy sprzęcie, szkle, elektronice i produktach wielokrotnego użytku. Są droższe, lecz mogą utrzymywać przedmiot w stałej pozycji i chronić konkretne punkty.
Jak sprawdzić, ile wypełniacza potrzeba?
Prawidłowo zapakowany produkt nie powinien swobodnie przemieszczać się po zamknięciu kartonu. Delikatne potrząśnięcie paczką pozwala wykryć duży luz, ale nie zastępuje testu transportowego ani próby upadku.
Zbyt mała ilość materiału nie ustabilizuje zawartości. Zbyt duża może natomiast wybrzuszyć karton, zwiększyć nacisk na produkt i utrudnić prawidłowe zamknięcie klap.
Największą oszczędność często daje nie zmiana wypełniacza, lecz lepsze dopasowanie pudełka. Duży karton wymaga większej ilości materiału, zajmuje więcej przestrzeni w samochodzie i może zwiększać opłatę naliczaną według gabarytu.
Firma wysyłająca produkty o różnych rozmiarach powinna ograniczyć liczbę przypadkowych pudeł. Kilka dobrze dobranych formatów może zmniejszyć zużycie materiałów i przyspieszyć pracę.
Jak policzyć rzeczywisty koszt?
Cena za rolkę lub worek nie pokazuje pełnego kosztu. Trzeba uwzględnić zużycie na paczkę, czas potrzebny do uformowania materiału, miejsce magazynowania, odpady i liczbę uszkodzeń.
Przy systemach powietrznych lub papierowych dochodzą koszt urządzenia, serwisu, energii oraz przestojów. Maszyna może być opłacalna przy dużej liczbie paczek, ale niekoniecznie w firmie wysyłającej kilka zamówień dziennie.
Warto przeprowadzić test porównawczy. Przez tydzień należy zapisywać ilość materiału, czas pakowania i rodzaj produktu, a następnie sprawdzić liczbę reklamacji i uszkodzeń.
Nie należy też automatycznie uznawać jednego materiału za najbardziej ekologiczny. Znaczenie mają ilość zużytego surowca, możliwość segregacji, udział materiału z recyklingu, masa przesyłki i straty wynikające z uszkodzonego produktu.
Wybierz trzy reprezentatywne produkty i przetestuj dla nich różne systemy. Najlepszy wypełniacz to ten, który unieruchamia zawartość przy najmniejszym zużyciu materiału i nie wymusza stosowania zbyt dużego kartonu.
