Tuba kartonowa chroni plakaty, dokumenty, rysunki techniczne i długie elementy przed zagięciem. Zbyt szeroka pozwala jednak zawartości uderzać o ścianki, a zbyt wąska wymusza ciasne zwijanie materiału. Przy zakupie liczą się średnica wewnętrzna, grubość ścianki, długość i sposób zamknięcia.

Jakie tuby kartonowe wybrać?

Tuby kartonowe powstają najczęściej z kilku warstw papieru nawijanych spiralnie wokół formy. Liczba i jakość warstw wpływają na grubość ścianki, sztywność oraz odporność tuby na zgniatanie. Producenci oferują bardzo szeroki zakres średnic, długości i grubości ścianek.

Do wysyłki plakatów i dokumentów można stosować lekkie tuby z zatyczkami. Ciężkie części, próbki przemysłowe, profile lub materiały nawinięte na rdzeń wymagają konstrukcji o większej wytrzymałości.

Warto rozróżnić tubę wysyłkową od rdzenia przemysłowego. Rdzeń służący do nawijania folii, papieru, etykiet lub tekstyliów może być poddawany znacznie większemu naciskowi i musi zachować dokładną średnicę podczas pracy maszyny.

Jak dobrać średnicę i długość?

Średnica podawana przez producenta może oznaczać wymiar wewnętrzny lub zewnętrzny. Do zaplanowania zawartości najważniejsza jest średnica wewnętrzna, natomiast wymiar zewnętrzny wpływa na koszty transportu i dopasowanie tuby do innych opakowań.

Dokument lub plakat nie powinien być zwinięty ciaśniej, niż pozwala jego materiał. Gruby papier fotograficzny, folia, płótno i laminowane wydruki mogą po rozprostowaniu zachowywać trwałe odkształcenie.

Tuba nie powinna być również znacznie dłuższa od produktu. Nadmierna wolna przestrzeń pozwala zawartości przesuwać się wzdłuż opakowania. Można ją ograniczyć wkładką, papierem albo odpowiednio dopasowanym zabezpieczeniem końców.

Przy zamknięciu plastikową zatyczką sprawdź, czy producent podaje długość samego korpusu, czy gotowego opakowania. Elementy zamykające mogą zmniejszać przestrzeń dostępną wewnątrz.

Co decyduje o wytrzymałości tuby?

Grubość ścianki jest ważna, ale nie stanowi jedynego parametru. Znaczenie mają jakość papieru, liczba warstw, klejenie, dokładność nawinięcia oraz odporność zakończeń na wypadnięcie.

Tuba podczas transportu może być ściskana z boku, zginana albo uderzana końcem o podłoże. Produkt długi i ciężki zwiększa ryzyko złamania opakowania pośrodku, szczególnie jeśli przesyłka zostanie podparta tylko na końcach.

Przy wartościowych dokumentach zatyczkę warto dodatkowo zabezpieczyć taśmą. Zwykła wciskana pokrywa może wysunąć się podczas sortowania, nawet jeśli sama tuba pozostanie nieuszkodzona.

W przypadku wilgotnego magazynu lub transportu narażonego na deszcz należy sprawdzić odporność materiału i zastosowanego zamknięcia. Karton nie jest automatycznie barierą przed wodą, dlatego delikatną zawartość można dodatkowo umieścić w wewnętrznym rękawie.

Czy tuba zawsze jest najlepszym opakowaniem?

Okrągła tuba może przemieszczać się po przenośnikach i powierzchniach sortowni. W niektórych zastosowaniach lepsza będzie tuba o przekroju kwadratowym lub trójkątnym, która nie toczy się i może być łatwiejsza do układania.

Przy dużej liczbie wysyłek trzeba sprawdzić również sposób naliczania opłat przez przewoźnika. Długość i niestandardowy kształt przesyłki mogą mieć większe znaczenie niż jej niewielka masa.

Tuba teleskopowa pozwala regulować długość i ograniczyć liczbę formatów przechowywanych w magazynie. Jest jednak zwykle droższa i wymaga dobrego zabezpieczenia miejsca łączenia.

Przed zamówieniem tub z nadrukiem należy wykonać prototyp. Grafika na powierzchni cylindrycznej może być częściowo zasłonięta etykietą przewozową, taśmą lub miejscem łączenia warstwy zewnętrznej.

Zmierz produkt po bezpiecznym zwinięciu i dodaj jedynie niezbędny luz. Następnie sprawdź tubę w próbie zgniatania, zginania i upadku z zawartością, którą firma rzeczywiście będzie wysyłać.